Niepełnosprawność wśród zwierząt w schroniskach jest niestety spotykana coraz częściej. Osoby odwiedzające schroniska wybierają zwykle zwierzęta młode, zdrowe. Niestety te chore i słabe zostają i czekają często latami na nowe domy, a niektóre z nich nigdy nie opuszczą schroniska i zostaną w nim do końca życia. W schronisku na Paluchu np. ponad 10 lat na dom czeka 30 zwierząt. Wiele z nich to zwierzęta niepełnosprawne.

Podziel Przypnij Adopcja niepełnosprawnego psa

Zwierzęta traktują niepełnosprawność zupełnie inaczej niż ludzie – nie traktują jej jako czegoś „wielkiego”, nie załamują się, bardzo szybko uczą się z nią żyć w taki sposób, by nie przeszkadzała im w normalnym funkcjonowaniu. I tak na przykład niewidomy Puszek, niedowidzący Stan, czy niewidomy Ray Charles (na zdjęciu powyżej) – przyzwyczajają się bardzo szybko do swojego otoczenia, zapamiętują przeszkody – wytężają węch i słuch i świetnie sobie radzą bez używania oczu.

To my ludzie widzimy niepełnosprawność u zwierząt – one same jej nie dostrzegają. Hasło „niewidomy nie znaczy niewidoczny”- odnosi się do ludzi – którzy udają, że nie widzą niewidomych psów – bo niewidome psy „widzą” człowieka i czekają każdego dnia by ktoś zauważył je w schronisku.

Na zdjęciu powyżej Ray i jego wydarzenie na Facebooku. Zapraszamy do dołączenia!

A oto pieski, które czekają na adopcję na Paluchu najdłużej.

Podziel Przypnij Adopcja niepełnosprawnego psa

Na zdj. powyżej Max - trójłapek sharpeiopodobny.

Drugim często spotykanym typem niepełnosprawności są uszkodzenia kończyn lub niedowłady, do których dochodzi w trakcie wypadków, chorób, wieku. Amputacje są często konieczne by ratować zwierzęciu życie. Z tym równie szybko radzą sobie psy i koty – nie mają problemu by normalnie biegać, skakać i cieszyć się życiem. Psy z trudnością w poruszaniu, często w nowych domach odzyskują „drugą młodość” – ponieważ prawidłowa rehabilitacja i ruch zwiększa ich komfort życia.

Zwierzęta dużo prościej podchodzą do przeszkód, które je spotykają – jeżeli nie można biegać na czterech łapach – to biegam na trzech i tyle. I to znowu ludzie widzą ten typ niepełnosprawności . Trójłapka Samba trafiła na Paluch jako szczeniak i pozostała – 6 lat – tylko dlatego, że nie ma jednej łapy.

Zobacz Trójłapki z Palucha.

Podziel Przypnij Adopcja niepełnosprawnego psa

Na zdj. powyżej trójłapek Esteban.

Chcąc adoptować zwierzę niepełnosprawne, należy dobrze przemyśleć tę adopcję, ale nie należy skupiać się na tym, że nasz nowy zwierzak będzie się czymś różnił od tych „zdrowych”. Trzeba podejść do tego w taki sposób – adoptując zwierzę niepełnosprawne dajemy mu szansę na normalne życie w kochającym domu i to wszystko. Przenalizujmy jedynie nasze warunki i możliwości – czy np. adoptując trójłapka nie mamy za dużo schodów w domu do pokonania itp.

Galeria psów, które pragną jedynie miłości.

NIE PRZEGAP
Podziel Przypnij Adopcja niepełnosprawnego psa

Na zdj. powyżej niedowidzący Stan. W każdym schronisku czekają na swoją szansę na dom niepełnosprawne zwierzęta – te zwierzęta kochają jeszcze bardziej niż te zdrowe, są wdzięczne za dom i za to co dla nich robimy – należy popatrzeć właśnie na nie, popatrzeć w ich oczy – pokonać strach i uprzedzenia i zastanowić się czy z naszych domach nie znajdzie się miejsce dla takiego zwierzaka. Jeżeli podjęliśmy już decyzję, że chcemy przygarnąć nowego przyjaciela i co ważne stać nas na jego leczenie i utrzymanie – to czasem warto kierować się sercem, bo serce w przeciwieństwie do oczu nie dostrzega niepełnosprawnego zwierzęcia – tylko zwierzę, które potrzebuje domu i miłości. Powinna być to jednak zawsze odpowiedzialna i przemyślana adopcja, by jeszcze bardziej nie skrzywdzić psa lub kota którego adoptujemy.

Podziel Przypnij Adopcja niepełnosprawnego psa

Na zdj. powyżej niewidomy Puszek. Co zrobić by adoptować niepełnosprawne zwierzę:

Przemyśl adopcję – czy dysponujesz czasem, czy masz środki finansowe potrzebne do utrzymania zwierzęcia.

Przedyskutuj adopcję z rodziną – nie podejmuj decyzji pochopnie – zwierzę to nie zabawka, którą można zwrócić do sklepu – jeżeli się nie spodoba

Zadzwoń do schroniska lub wolontariusza i dowiedz się więcej o zwierzęciu – o jego zwyczajach, potrzebach itp.

W przypadku adopcji psa chorego – przedyskutuj jakie są wstępne koszty jego leczenia – najlepiej zapytaj również u weterynarza, który będzie później zajmował się zwierzęciem.

Odwiedź zwierzę w schronisku – wskazane są 2-3 spacery zapoznawcze – jeżeli jest taka możliwość

Po adopcji – zapisz sobie numer do jego stałego wolontariusza lub opiekuna – w razie wątpliwości i pytań zadzwoń do niego.

Pamiętaj – zwierzę po adopcji wymaga czasu, by przyzwyczaić się do nowego miejsca.

Nie wolno się poddawać – nad zaufaniem i miłością trzeba pracować.